Nowy plan miejski Wang Chan blokuje zasady zagospodarowania przestrzennego dla ziemi EWG w Rayong

Dystrykt Wang Chan w Rayong ma obecnie formalnie egzekwowany plan miejski dzielący ją na 11 strefy oznaczone kolorami, z których każda zawiera własne zasady dotyczące dozwolonych typów działalności, wielkości budynków i odległości od budynku. Plan obejmuje dedykowaną specjalną strefę ekonomiczną mającą na celu promowanie innowacji, badań i rozwoju oraz przedsiębiorstw związanych z EWG, a także mieszkalnictwo, handel i usługi skierowane do pracowników zatrudnionych przez te branże. Inwestorzy w tej strefie muszą nadal uporządkować standardowe warstwy tajskich regulacji — lista kategorii fabryk, prawo EWG, prawo fabryk, prawo budowlane oraz prawo środowiskowe – wszystkie nadal obowiązują.

Czas ma znaczenie. Wang Chan znajduje się w szerszym korytarzu, który już odnotował gwałtowny wzrost cen gruntów przemysłowych dzięki chińskim inwestycjom produkcyjnym, a oddzielne raporty dotyczące działań Rady Inwestycyjnej na rzecz złagodzenia ograniczeń w strefowaniu i regulacjach dotyczących gruntów sugerują, że planiści starają się nadążyć za tempem tych inwestycji. Formalne ramy planowania przestrzennego dają zarówno inwestorom, jak i władzom lokalnym jaśniejsze zasady dotyczące tego, co można gdzie budować, zamiast rozstrzygać przeznaczenie gruntów indywidualnie wraz z nadejściem popytu.

Dla właścicieli ziemi praktyczny efekt jest nierówny. Działki w nowych strefach handlowych i wspierających EWG mogą skorzystać na jaśniejszych, przyjaznych inwestycjom zasad, podczas gdy grunty przeznaczone pod rolnictwo lub ochronę przyrody są bardziej restrykcyjne niż wcześniej. Ten podział odzwierciedla napięcie rozgrywające się w szerszym Wschodnim Korytarzu Ekonomicznym, gdzie tempo wykupu gruntów przemysłowych okresowo wyprzedzało przepisy planistyczne mające go regulować — a skodyfikowany plan jak ten Wang Chana polega równie mocno na doganianiu istniejącej presji rozwojowej, co na kształtowaniu przyszłego wzrostu.